หายไปทำใจกับปัญหาชีวิตอยู่นาน
วันนี้ไปเดินคิโนะฯ
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนมีปม
อยากอ่านหนังสือหลายเล่ม
อยากอ่านนิ้วกลม
แต่เป็น a book
อยากอ่านปราบดา หยุ่น
แต่กลัวคนมองว่าแนว
และหลายๆ เล่ม
ที่อยากอ่านแต่มีข้อขัดแย้งในใจตลอด
ฉันควรจะทำตามใจอยากของตัวเอง
หรือแคร์สังคมข้างนอก
เห็นได้เลยว่า
ฉันเป็นคนกลัวสังคมพอสมควร
กลัวคนจะมองในแบบทีวัยรุ่นส่วนใหญ่อยากเป็น
แต่นั่นเป็นสิ่งที่ฉันไม่อยากเป็น
ฉันกลัวความเป็นคนส่วนใหญ่
ฉันอยากเป็นคนส่วนน้อย
ฉันอยากเป็นฉันเอง
ฉันควรจะรักตัวเองนี่
ฉันควรทำตามใจอยาก
ตราบใดที่ฉันยังคงต้องอยู่ในโลกแห่งนี้
ฉันยังมีความรู้สึกกลัวการมองจากคนข้างนอก
ฉันจะหนีความคิดแบบนี้ไปได้อย่างไร?
แล้วฉันจะยังสามารถรักตัวเองได้ไหม?

ประโยคเดียวที่อยากจะบอก
ปล.เราไม่ชอบอ่านงานของนิ้วกลมว่ะ
แต่ชอบปราบดา ล่าสุดเห็นหนังสือปราบดาออกใหม่
แต่ยังมิได้นำพา เพราะไม่มีสตางค์ ฮ่าๆ
หวังว่าปัญหาชีวิตจะผ่านพ้นไปด้วยดี
#1 By *บลาสต์ on 2008-07-15 21:50